Pieśni na Pierwszą Komunię Świętą 2021 r. (1) Spójrz Ojcze Nasz, dziś przyszliśmy tu, by spotkać Cię, powiedzieć parę słów. By przyjąć Cię do serc i do domów, byś z nami był po wszystkie dni. /2x. Dziś, Ojcze Nasz, przynieśliśmy Ci gorące serca dzieci Twych. Rozpalaj je wciąż ogniem swej miłości, niech będą Twe po IHS Hostia Drewniana ozdoba na 1 Komunię Świętą. 8, 99 zł. 15,98 zł z dostawą. Produkt: IHS Hostia Drewniana ozdoba na 1 Komunię Świętą. dostawa do wt. 28 lis. dodaj do koszyka. Swietego Wojciecha, Biskupa i Męczennika, głównego Patrona Polski, 1 kl., szaty czerwone Z Żywota świętego Wojciecha, napisanego przez Jana Kanapariusza PODZIĘKOWANIE BOGU - 1 "Otwórz, Jezu, otwórz proszę! Ja serduszko ci przynoszę!” - do Jezusa tak wołałem, na spotkanie z Nim czekałem. No i chwila przyszła ta! Wyszedł Jezus – Ukochanie. Na tę ucztę, na spotkanie. Rozpłakali się Tatusie, rozpłakały się Mamusie, powitali Boga z nami. z wielką chwałą, szczęścia łzami. koktajl z grejpfruta. zupa szpinakowo serowa z grzankami czosnkowymi. różowy tort urodzinowy. zupa serowo cebulowa z grzankami. Przepisy na tort na 1 komunię świętą w wyszukiwarce kulinarnej - przynajmniej 10 idealnych przepisów na tort na 1 komunię świętą. Znajdź sprawdzony przepis z Mikserem Kulinarnym! 7. października 2023 r. – możliwość uczestniczenia w Mszy św. i przyjęcia Komunii św. w intencji wynagrodzenia Niepokalanemu Sercu Maryi. 1. Wielka obietnica Niepokalanego Serca Maryi. FATIMA – 13.06.1917. „Hiacyntę i Franciszka zabiorę niedługo. Ty jednak tu zostaniesz przez jakiś czas. Jezus chce się posłużyć tobą, aby mhePJdc. Zgodnie z nauką Kościoła katolickiego Eucharystia jest najbardziej czcigodnym sakramentem. Kiedy można po raz pierwszy do niej przystąpić? Jakie warunki trzeba spełnić, aby komunia święta mogła być udzielona? Jak przebiega ta wyjątkowa ceremonia?Pierwsza Komunia Święta – wiekWedług przepisów prawa kanonicznego do sakramentu Eucharystii może być dopuszczona osoba ochrzczona „dopiero po dojściu do używania rozumu”. O jakim wieku więc mowa? Odpowiedź na to pytanie znajdziemy w Kodeksie Prawa Kanonicznego:„Małoletni, przed ukończeniem siódmego roku życia, nazywa się dzieckiem i uważany jest za nie posiadającego używania rozumu. Po skończonym siódmym roku życia domniemywa się, że posiada używanie rozumu.” (KPK, kan. 97 § 2)Obecnie w polskich parafiach do pierwszej komunii świętej dopuszczane są dzieci uczęszczające do drugiej bądź trzeciej klasy podstawowej (dokładne kryteria dotyczące wieku kandydata ustala biskup diecezjalny).Pierwsza Komunia Święta – warunki1. Do pierwszej komunii świętej mogą być dopuszczone wyłącznie osoby ochrzczone. Chrzest otwiera bowiem drogę do wszystkich pozostałych Dzieci przystępujące do sakramentu Eucharystii po raz pierwszy powinny być „odpowiednio przygotowane”. Obowiązek przygotowania dziecka spoczywa zarówno na rodzicach, jak i na proboszczu (Kodeks Prawa Kanonicznego, kan. 914).Dziecko, które jest odpowiednio przygotowane, powinno znać podstawowe prawdy wiary i rozumieć na czym polega przeistoczenie (tj. mieć świadomość, że spożywana hostia nie jest zwykłym opłatkiem, ale Ciałem Chrystusa).3. Zanim dzieci przystąpią do pierwszej komunii świętej muszą przystąpić po raz pierwszy do spowiedzi (KPK, kan. 914).Pierwsza Komunia Święta – przebiegDzieci swoją pierwszą Eucharystię przyjmują podczas mszy Świętej, która – ze względu na okoliczności – ma bardzo uroczysty charakter. Na początku ceremonii wierni gromadzą się przed głównym wejściem kościoła. Tam główny celebrans (zazwyczaj proboszcz parafii) wita zgromadzonych. Następnie dzieci proszą o błogosławieństwo swoich rodziców. Rodzice udzielają błogosławieństwa, czyniąc na czołach swoich pociech znak krzyża. Wówczas kapłan kropi wodą święconą wszystkich obecnych. Po tym geście przychodzi czas na procesyjne wejście do początku mszy świętej rodzice proszą o udzielenie sakramentu I komunii świętej swoim dzieciom. Po złożeniu prośby następuje akt pokuty bądź odśpiewanie hymnu anielskiego „Chwała na wysokości Bogu”. Dzieci biorą czynny udział w liturgii słowa – często przydziela im się pierwsze i drugie czytanie oraz wykonanie psalmu. Wypowiadają też intencje w modlitwie powszechnej (modlitwie wiernych). Z kolei w trakcie liturgii eucharystycznej do ich zadań należy złożenie przed ołtarzem symbolicznych darów ( świecy, kwiatów, chleba, wina bądź winogron, pisma świętego).Po złożeniu darów następuje udzielenie sakramentu Eucharystii. Dzieci przystępują do niego jako pierwsze. Dopiero potem komunię świętą otrzymują zgromadzeni rodzice, członkowie rodziny i znajomi. Ceremonię kończą podziękowania – dzieci dziękują Panu Jezusowi, kapłanom, rodzicom i innym osobom, dzięki którym mogły przystąpić po raz pierwszy do komunii świętej. Po błogosławieństwu końcowym wierni mogą się rozejść. Informator Czy spowiedź przed Bogiem jest ważna?Czy spowiedź przed Bogiem jest ważna? Jeżeli przez „spowiedź przez Bogiem” rozumiemy spowiedź bez udziału kapłana (spowiednika), to odpowiedzieć na to pytanie brzmi: zdecydowanie Prawa Kanonicznego mówi bowiem wprost:W sakramencie pokut... Koronka do Miłosierdzia Bożego onlineKoronka do Miłosierdzia Bożego to szczególna modlitwa, którą Jezus podyktował siostrze Faustynie w 1935 roku. Chrystus obiecał wówczas, iż każdy, kto będzie z ufnością i gorliwością ją odmawiać, ten dostąpi łask, o które uchodzi za jedn... Co oznaczają kolory szat liturgicznych? Kiedy obowiązują?W Kościele katolickim do kanonu kolorów liturgicznych należą: biały, czerwony, zielony, fioletowy, czarny i różowy. Co symbolizują poszczególne barwy? Kiedy obowiązują? Dlaczego czasami kapłani zakładają złote oraz srebrne szaty? Odpowiedzi na te ... Co to są nieszpory?Nieszpory są wieczorną i jednocześnie przedostatnią modlitwą dnia w Liturgii Godzin. Mogą być odmawiane zarówno we wspólnocie, jak i prywatnie. Struktura Nieszporów składa się z następujących elementów:• wersetu Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu, ... Jak odmawiać brewiarz?Brewiarz (inaczej: Liturgia Godzin) to nazwa codziennej modlitwy Kościoła katolickiego, oraz księgi liturgicznej, która służy do jej odmawiania. Do odmawiania brewiarza zobowiązani są kapłani wszystkich stopni oraz większość osób konsekrowanych. N... Zobacz więcej Modlitewnik Zobacz więcej Pierwsza komunia: wiersze. Jak napisać mądrą i oryginalną dedykację na zaproszeniu lub do prezentu? Sprawdź z nami wierszyki komunijne oraz cytaty na komunię, które zapadają w pamięć. Wiersze komunijne na zaproszenie dla bliskich Zaproszenia na komunię można kupić lub zrobić samodzielnie, bardzo dużą rolę zwłaszcza dla starszych pokoleń odgrywa tekst, który znajdzie się w środku. Poniżej prezentujemy wiersze komunijne, które będą pasować do okoliczności i podniosą wartość zaproszenia. Do ciebie Boże modły swe ślemy,byś w każdej porzezechciał wesprzeć zawsze łaskami swymii chroń serca od wszelkich skaz. * Już ten dzień się zbliża,gdy przyjmę Cię w sercu Ty spójrz na mnie z Niebaw Miłosierdziu Swoim. * Opłatek biały dzisiaj przyjmujęi za to Ci, Boże, ciepło mi i serdecznie,trwaj w moim sercu wiecznie. Wierszyki komunijne - oprawa prezentu Najbardziej popularnym podarunkiem na komunię jest tradycyjna koperta, ale do okrągłej sumy warto dodać kilka miłych słów, które będą tego dnia towarzyszyć dziecku. Poniżej prezentujemy piękne wierszyki komunijne i cytaty na komunię. Ucz się pilnieKochaj BogaTo najlepszaW życiu droga. * Dzisiaj Jest Twoja Komunia Święta,Każdy Z Nas Dobrze Ten Moment Pamięta,Bo Jest To Chwila Wielka, Uroczysta,Pełna Radości, Przepiękna I Czysta. Zobacz wideo Czy na wesele można zaprosić nieograniczoną liczbę osób, jeśli wszyscy będą zaszczepieni? Zobacz też: Pierwsza Komunia święta w innej parafii: jak ją zorganizować? Cytaty na komunię Cytaty na komunię, które można wykorzystać na zaproszeniu lub kartce z życzeniami: Oto święte Ciało Pana pod postacią chleba,Żywa manna ludziom dana na drogę do nieba. * Jezu drogi, Tyś miłością, przyjdź, daj siebie mojej Tyś ufnością, króluj w niej Ty sam. * O szczęście niepojęte Bóg sam odwiedza mnie,O Jezu wspomóż łaską, bym godnie przyjął Cię. Zobacz też: Pierwsza komunia dla dorosłych. Czym się charakteryzuje i jak się przygotować? Życzenia komunijne- wpis do pamiątkowej księgi Oprócz zaproszenia i pamiątkowej kartki na komuniach coraz częściej pojawiają się księgi okolicznościowe, które są prawdziwą skarbnicą wspomnieć i mogą być ważnym wsparciem dla młodego człowieka w kolejnych latach życia. Wszystko Tobie oddać pragnęi dla Ciebie tylko żyćChcę Cię Jezu kochać wiernieDzieckiem Twoim zawsze być. * Z Tobą pragnę się spotykaćto dziecięce me pragnieniena Twe przyjście będę czekaćnie opuszczę Cię nie. * Jezu, Tyś jest Zbawicielem,Ustrzeż mnie od zgubnych mi siłą i weselemboś w tej Hostii żywy Bóg! Zobacz też: Pierwsza Komunia święta indywidualnie. W jakich okolicznościach można przystąpić do sakramentu? POWOLI DOBIEGAJĄ KOŃCA ZAPISY NA PIERWSZĄ KOMUNIĘ ŚWIĘTĄ W 2023 ROKU – ODBYWAJĄ SIĘ JUŻ SPOTKANIA. I Komunię przyjmuje się w parafii miejsca zamieszkania dziecka (a nie miejsca zameldowania, czy szkoły do której chodzi dziecko). I Komunia Św. odbywa się w ostatnią niedzielę kwietnia, chyba, że wypadają w ten dzień Święta Wielkanocne (tak było w roku 2011). do I Komunii przystępują dzieci klas trzecich. Konieczne jest zapisanie dziecka do I Komunii Świętej i uczestnictwo dziecka nie tylko w katechezie szkolnej, ale także parafialnej W KLASIE DRUGIEJ I PRZEZ CAŁĄ KLASĘ TRZECIĄ. Przypominamy dzieciom, że nie chodzą do Komunii przed 1 Komunią JEŻELI DZIECKO NIE BYŁO CHRZCZONE W PARAFII ŚW. JANA KONIECZNIE DO KOŃCA PAŹDZIERNIKA TRZEBA DOSTARCZYĆ METRYKĘ CHRZTU DZIECKA Z PARAFII (BIURA PARAFIALNEGO), W KTÓREJ DZIECKO BYŁO CHRZCZONE. PRZYPUSZCZALNE terminy spotkań przygotowujących do I Komunii Świętej w roku 2022/2023 godz. 1 SPOTKANIE RODZICÓW I DZIECI, ZAPISY godz. 2 SPOTKANIE DZIECI (RODZICÓW TAKŻE CHĘTNIE WIDZIMY) godz. 3 SPOTKANIE DZIECI (RODZICÓW TAKŻE CHĘTNIE WIDZIMY) DZIEŃ PIERWSZEJ KOMUNII ŚWIĘTEJ zaplanowany został GODZ. i Rachunek sumienia i Formuła spowiedzi (chłopiec) Rachunek Sumienia. Najpierw poproś Ducha Świętego, aby pomógł Tobie dobrze przygotować się do spowiedzi. Możesz prosić następującą modlitwą: Duchu Święty, proszę natchnij mnie swoimi łaskami, abym szczerze i solidnie przygotował się do Sakramentu Pokuty. Przypomniał sobie wszystkie grzechy także ich ilość i okoliczności, abym je szczerze wyznał w Sakramencie Pojednania. Uwielbiam Ciebie Boże i powierzam się Twojej miłości przez wstawiennictwo Matki Bożej, dlatego mówię modlitwę: „Zdrowaś Maryjo…” Teraz przeczytaj sobie pytania o grzechy, zapamiętaj te które uczyniłeś, zapamiętaj jak często się powtarzały (np.: tylko raz, kilka razy, raz na miesiąc, co dwa tygodnie, parę razy w tygodniu, kilka razy na dzień) Czy codziennie rano i wieczorem modliłem się, czy w modlitwie mówiłem Panu Bogu, że Go kocham? Czy uważnie słuchałem nauk i kazań w kościele? Czy broniłem w sercu wiary, nadziei i miłości do Pana Boga? Czy pościłem w dni nakazane? Czy tańczyłem w Wielkim Poście? Czy wymawiałem z szacunkiem imiona święte? Czy myślałem i mówiłem z uszanowaniem o rzeczach świętych? Czy zachowywałem się poprawnie w kościele, na cmentarzu? Czy unikałem przekleństw lub zaklęć? Czy wierzę w horoskopy, amulety i przesądy? Czy chętnie i punktualnie przychodziłem na Mszę świętą niedzielną i świąteczną? Czy, zwłaszcza w dni świąteczne czytałem książki, pisma religijne, a może całą niedzielę oglądam telewizję i gram na komputerze? Czy wykonywałem prace niekonieczne w niedziele i święta? Czy robiłem zakupy w niedzielę i święta? Czy w myślach i postępowaniu odnosiłem się z szacunkiem do rodziców? Czy modliłem się za rodziców? Czy dziękowałem rodzicom i pomagałem im w domu? Czy byłem im posłuszny i wypełniałem z szacunkiem ich dobre rady, polecenia? Czy podobnie jak do rodziców, z szacunkiem odnosiłem się do nauczycieli i innych ludzi? Czy w domu, w szkole i na ulicy wnosiłem pokój i zgodę? Czy chętnie pomagałem innym i unikałem wyrządzenia przykrości, krzywdy? Czy szanowałem własne zdrowie i życie (czystość ciała, próbowanie: narkotyków, alkoholu, papierosów, narażanie się na chorobę lub kalectwo)? Czy szanowałem bliźniego, jego życie i zdrowie (bójki, złe dowcipy, krzywdy)? Czy zwalczałem złe uczucia względem innych (niechęć, złośliwość nienawiść)? Czy dawałem dobry przykład innym? Czy dobrze obchodziłem się za zwierzętami? Czy nie wybrzydzałem przy jedzeniu? Czy nie przesadzałem ze smakołykami? Czy byłem wstydliwy w myślach, mowie i uczynkach? Czy unikałem bezwstydnych myśli, rozmów, uczynków? Czy myślałem o tym, że ciało ludzkie jest świątynią Boga? Czy unikałem złych książek, filmów, złych książek, filmów, stron w Internecie z nagimi ludźmi? Czy szanowałem swoje i cudze rzeczy, pieniądze? Czy wyrzucałam jedzenie? Czy unikałem wyrządzenia innym szkody, zniszczenia? Czy byłem zawsze uczciwy (oszustwo, kradzież, podkradanie pieniędzy rodzicom) Czy oddałem rzeczy znalezione, pożyczone, skradzione? Czy szanowałem własność wspólną (społeczną), czy szanowałem przyrodę, czy szanowałem zwierzęta? Czy mówiłem prawdę i brzydziłem się kłamstwem? Czy byłem szczery i prawdomówny (fałsz, obłuda)? Czy szanowałem dobre imię innych (plotka, obmowa, oszczerstwo)? Czy dotrzymywałem danych obietnic, przyrzeczeń w dobrej sprawie? Czy starałem się opanować złe pragnienia, pożądania? Czy starałem się stawać coraz lepszym, być bez grzechu? Czy znosiłem przykrości dla miłości Boga i bliźnich? Czy panowałem nad łakomstwem, chciwością, zazdrością? Czy byłem ciekawski i niedyskretny przez podsłuchiwanie, podglądanie? Czy wybaczyłem innym, to co mnie powiedzieli lub zrobili? Czy sumienie wyrzuca mi inne grzechy lub zaniedbania? Jaka jest moja największa wada, zwłaszcza zawiniona? Akt żalu. Po rachunku sumienia przeproś Pana Jezusa na grzechy, wzbudź akt żalu, np. następującymi słowami: Kochany Jezu przepraszam Ciebie za wszystkie moje grzechy. Wiem że bardzo mnie kochasz, ja też Ciebie bardzo kocham, pomóż mi abym z miłości do Ciebie stał się lepszy i nie zniechęcał się swoimi pokusami, słabościami, grzechami, ale nieustannie je odsuwał i zwyciężał dzięki Twojej, Boże łasce. Postanowienie poprawy. Zastanów się z jakim grzechem, z jaką słabością będziesz walczył do następnej spowiedzi i pomódl się np. takimi słowami: Kochany Jezu postanawiam do następnej spowiedzi szczególnie walczyć z następującym moim grzechem [myślę jaki to grzech]. Kocham Ciebie Jezu. Pomagaj mi, proszę, szybko powstawać z upadków przez częstą spowiedź. Szczera spowiedź. Przed wyjściem do spowiedzi przeproś domowników, albo zrób to po powrocie. Przy konfesjonale wyznaj wszystkie grzechy, tak jak je sobie przypomniałeś zgodnie z formułą spowiedzi. Jeżeli czegoś się boisz, czegoś nie rozumiesz z grzechów spytaj o to spowiednika, a następnie powierz Panu Jezusowi w Sakramencie Pojednania wszystkie swoje słabości. DZ: NIECH BĘDZIE POCHWALONY JEZUS CHRYSTUS. KS: NA WIEKI WIEKÓW. AMEN. (PRZEŻEGNAJ SIĘ MÓWIĄC) DZ: W IMIĘ OJCA I SYNA I DUCHA ŚWIĘTEGO. AMEN. KS: BÓG NIECH BĘDZIE W SERCU TWOIM, ABYŚ SKRUSZONY WYZNAŁ WSZYSTKIE SWOJE GRZECHY (LUB MÓWI PODOBNIE). DZ: AMEN. OSTATNI RAZ U SPOWIEDZI ŚWIĘTEJ BYŁEM… (POWIEDZ KIEDY TO BYŁO) JESTEM UCZNIEM KLASY CZWARTEJ, ODWRÓCIŁEM SIĘ OD PANA BOGA I KOŚCIOŁA PRZEZ TO, ŻE: (MÓWISZ GRZECHY) WIĘCEJ GRZECHÓW JUŻ NIE PAMIĘTAM, SERDECZNIE ZA NIE ŻAŁUJĘ, OBIECUJĘ POPRAWĘ A CIEBIE OJCZE PROSZĘ O NAUKĘ, POKUTĘ I ROZGRZESZENIE. (KSIĄDZ UDZIELA CI NAUKI…) DZ: BOŻE BĄDŹ MIŁOŚCIW MNIE GRZESZNEMU. (KSIĄDZ ODPUSZCZA CI GRZECHY. PRZEŻEGNAJ SIĘ, GDY ROBI ZNAK KRZYŻA) DZ: AMEN. KS: WYSŁAWIAJMY PANA BO JEST DOBRY. DZ: BO JEGO MIŁOSIERDZIE TRWA NA WIEKI. KS: PAN ODPUŚCIŁ TOBIE GRZECHY. IDŹ W POKOJU. DZ: BÓG ZAPŁAĆ! Zadośćuczynienie i podjęcie pokuty. Najlepiej zaraz po spowiedzi wypełnij zadaną pokutę, a później spróbuj w miarę możliwości naprawić krzywdy wyrządzone przez swoje grzechy. (DZIEWCZYNKA) Rachunek Sumienia. Najpierw poproś Ducha Świętego, aby pomógł Tobie dobrze przygotować się do spowiedzi. Możesz prosić następującą modlitwą: Duchu Święty, proszę natchnij mnie swoimi łaskami, abym szczerze i solidnie przygotowała się do Sakramentu Pokuty. Przypomniała sobie wszystkie grzechy także ich ilość i okoliczności, abym je szczerze wyznała Sakramencie Pojednania. Uwielbiam Ciebie Boże i powierzam się Twojej miłości przez wstawiennictwo Matki Bożej, dlatego mówię modlitwę: „Pod Twoją obronę…” Teraz przeczytaj sobie pytania o grzechy, zapamiętaj te które uczyniłaś, zapamiętaj jak często się powtarzały (np.: tylko raz, kilka razy, raz na miesiąc, co dwa tygodnie, parę razy w tygodniu, kilka razy na dzień). Czy codziennie rano i wieczorem modliłam się, czy w modlitwie mówiłam Panu Bogu, że Go kocham? Czy uważnie słuchałam nauk i kazań w kościele? Czy broniłam w sercu wiary, nadziei i miłości do Pana Boga? Czy pościłam w dni nakazane? Czy tańczyłam w Wielkim Poście? Czy wymawiałam z szacunkiem imiona święte? Czy myślałam i mówiłam z uszanowaniem o rzeczach świętych? Czy zachowywałam się poprawnie w kościele, na cmentarzu? Czy unikałam przekleństw lub zaklęć? Czy wierzę w horoskopy, amulety i przesądy? Czy chętnie i punktualnie przychodziłam na Mszę świętą niedzielną i świąteczną? Czy, zwłaszcza w dni świąteczne czytałam książki, pisma religijne, a może całą niedzielę oglądałam telewizję i grałam na komputerze? Czy wykonywałam prace niekonieczne w niedziele i święta? Czy robiłam zakupy w niedzielę i święta? Czy w myślach i postępowaniu odnosiłam się z szacunkiem do rodziców? Czy modliłam się za rodziców? Czy dziękowałam rodzicom i pomagałam im w domu? Czy byłam im posłuszna i wypełniałam z szacunkiem ich dobre rady, polecenia? Czy podobnie jak do rodziców, z szacunkiem odnosiłam się do nauczycieli i innych ludzi? Czy w domu, w szkole i na ulicy wnosiłam pokój i zgodę? Czy chętnie pomagałam innym i unikałam wyrządzenia przykrości, krzywdy? Czy szanowałam własne zdrowie i życie (czystość ciała, próbowanie: narkotyków, alkoholu, papierosów, narażanie się na chorobę lub kalectwo)? Czy szanowałam bliźniego, jego życie i zdrowie (bójki, złe dowcipy, krzywdy)? Czy zwalczałam złe uczucia względem innych (niechęć, złośliwość, nienawiść)? Czy dawałam dobry przykład innym? Czy dobrze obchodziłam się za zwierzętami? Czy nie wybrzydzałam przy jedzeniu? Czy nie przesadzałam ze smakołykami? Czy byłam wstydliwa w myślach, mowie i uczynkach? Czy unikałam bezwstydnych myśli, rozmów, uczynków? Czy myślałam o tym, że ciało ludzkie jest świątynią Boga? Czy unikałam złych książek, filmów, stron w Internecie z nagimi ludźmi? Czy szanowałam swoje i cudze rzeczy, pieniądze? Czy wyrzucałam jedzenie? Czy unikałam wyrządzenia innym szkody, zniszczenia? Czy byłam zawsze uczciwa (oszustwo, kradzież, podkradanie pieniędzy rodzicom) Czy oddałam rzeczy znalezione, pożyczone, skradzione? Czy szanowałam własność wspólną (społeczną), czy szanowałam przyrodę, czy szanowałam zwierzęta? Czy mówiłam prawdę i brzydziłam się kłamstwem? Czy byłam szczera i prawdomówna (fałsz, obłuda)? Czy szanowałam dobre imię innych (plotka, obmowa, oszczerstwo)? Czy dotrzymywałam danych obietnic, przyrzeczeń w dobrej sprawie? Czy starałam się opanować złe pragnienia, pożądania? Czy starałam się stawać coraz lepszą, być bez grzechu? Czy znosiłam przykrości dla miłości Boga i bliźnich? Czy panowałam nad łakomstwem, chciwością, zazdrością? Czy byłam ciekawska i niedyskretna przez podsłuchiwanie, podglądanie? Czy wybaczyłam innym, to co mi powiedzieli lub zrobili? Czy sumienie wyrzuca mi inne grzechy lub zaniedbania? Jaka jest moja największa wada, zwłaszcza zawiniona? Akt żalu. Po rachunku sumienia przeproś Pana Jezusa za grzechy, wzbudź akt żalu, np. następującymi słowami: Kochany Jezu przepraszam Ciebie za wszystkie moje grzechy. Wiem że bardzo mnie kochasz, ja też Ciebie bardzo kocham, pomóż mi abym z miłości do Ciebie stała się lepsza i nie zniechęcała się swoimi pokusami, słabościami, grzechami, ale nieustannie je odsuwała i zwyciężała dzięki Twojej, Boże łasce. Postanowienie poprawy. Zastanów się z jakim grzechem, z jaką słabością będziesz walczyła do następnej spowiedzi i pomódl się np. takimi słowami: Kochany Jezu postanawiam do następnej spowiedzi szczególnie walczyć z następującym moim grzechem [myślę jaki to grzech] z następującą pokusą [zastanawiam się jaka to pokusa]. Kocham Ciebie Jezu. Pomagaj mi, proszę, szybko powstawać z upadków przez częsty Sakrament Pojednania. Szczera spowiedź. Przed wyjściem do spowiedzi przeproś domowników, albo zrób to po powrocie. Przy konfesjonale wyznaj wszystkie grzechy, tak jak je sobie przypomniałaś zgodnie z formułą spowiedzi. Jeżeli czegoś się boisz, czegoś nie rozumiesz z grzechów spytaj się spowiednika, powierz Jezusowi w Sakramencie Pojednania. DZ: NIECH BĘDZIE POCHWALONY JEZUS CHRYSTUS. KS: NA WIEKI WIEKÓW. AMEN. (PRZEŻEGNAJ SIĘ MÓWIĄC) DZ: W IMIĘ OJCA I SYNA I DUCHA ŚWIĘTEGO. AMEN. KS: BÓG NIECH BĘDZIE W SERCU TWOIM, ABYŚ SKRUSZONA WYZNAŁA WSZYSTKIE SWOJE GRZECHY (LUB MÓWI PODOBNIE). DZ: AMEN. OSTATNI RAZ U SPOWIEDZI ŚWIĘTEJ BYŁAM… (POWIEDZ KIEDY TO BYŁO) JESTEM UCZENNICĄ KLASY (KTÓREJ?), ODWRÓCIŁAM SIĘ OD PANA BOGA I KOŚCIOŁA PRZEZ TO, ŻE: (MÓWISZ GRZECHY) WIĘCEJ GRZECHÓW JUŻ NIE PAMIĘTAM, SERDECZNIE ZA NIE ŻAŁUJĘ, OBIECUJĘ POPRAWĘ A CIEBIE OJCZE PROSZĘ O NAUKĘ, POKUTĘ I ROZGRZESZENIE. (KSIĄDZ UDZIELA CI NAUKI…) DZ: BOŻE BĄDŹ MIŁOŚCIW MNIE GRZESZNEJ. (KSIĄDZ ODPUSZCZA CI GRZECHY. PRZEŻEGNAJ SIĘ, GDY ROBI ZNAK KRZYŻA) DZ: AMEN. KS: WYSŁAWIAJMY PANA BO JEST DOBRY. DZ: BO JEGO MIŁOSIERDZIE TRWA NA WIEKI. KS: PAN ODPUŚCIŁ TOBIE GRZECHY. IDŹ W POKOJU. DZ: BÓG ZAPŁAĆ! Zadośćuczynienie i podjęcie pokuty. Najlepiej zaraz po spowiedzi wypełnij zadaną pokutę, a później spróbuj w miarę możliwości naprawić krzywdy wyrządzone przez swoje grzechy. Wskazania Konferencji Episkopatu Polski dotyczące przygotowania dzieci do przyjęcia i przeżywania sakramentu pokuty i pojednania oraz Pierwszej Komunii Świętej Wstęp Niniejszy dokument zawiera podstawowe wskazania dotyczące przygotowania i przeżywania sakramentów: pokuty i pojednania oraz Eucharystii, ze szczególnym uwzględnieniem przystąpienia do tych sakramentów po raz pierwszy w życiu w każdej parafii w Polsce, przy zachowaniu praw biskupów diecezjalnych. Wprowadzenie teologiczne Eucharystia jest źródłem i zarazem szczytem całego życia chrześcijańskiego (KK 11), streszczeniem i podsumowaniem całej naszej wiary (KKK 1327). W Najświętszej Eucharystii zawiera się całe duchowe dobro Kościoła, sam Jezus Chrystus, Jego trwała Obecność (KKK 1324). Msza święta jest równocześnie i nierozdzielnie dziękczynieniem i uwielbieniem Boga Ojca, Ofiarą Chrystusa, dokonaną na Krzyżu, antycypowaną w Wieczerniku i dopełnioną w Zmartwychwstaniu – i świętą ucztą Komunii w Ciele i Krwi Pana (KKK 1358). W centrum celebracji Eucharystii znajdują się chleb i wino, które przez słowa Chrystusa i wezwanie Ducha Świętego stają się Ciałem i Krwią Chrystusa (KKK 1333). Owocem Komunii Świętej jest pogłębienie zjednoczenia z Chrystusem i między ludźmi. Komunia Święta podtrzymuje, pogłębia i odnawia życie łaski otrzymane na chrzcie świętym (KKK 1391-1392). Eucharystia, przez umocnienie miłości i przyjaźni z Bogiem, gładzi grzechy powszednie i zachowuje od przyszłych grzechów śmiertelnych (KKK 1394-1395). Chrystus kieruje do swoich uczniów usilne zaproszenie, aby przyjmowali Go w sakramencie Eucharystii: „Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeżeli nie będziecie spożywali Ciała Syna Człowieczego i nie będziecie pili Krwi Jego, nie będziecie mieli życia w sobie” (J 6, 53) (KKK 1384). Udział w uczcie eucharystycznej wymaga czystego serca, wolności od grzechu ciężkiego, dlatego Kościół nie zezwala na dopuszczenie dziecka do Pierwszej Komunii Świętej bez uprzedniej sakramentalnej spowiedzi (Dekret „Quam singulari” Świętej Kongregacji Sakramentów o wieku, w którym należy dopuszczać dzieci do Pierwszej Komunii Świętej). Sakrament pokuty i pojednania obejmuje dwa istotne elementy: z jednej strony akty penitenta, który nawraca się pod działaniem Ducha Świętego, a mianowicie: żal, wyznanie grzechów i zadośćuczynienie, a z drugiej strony działanie Boże za pośrednictwem Kościoła (KKK 1448). Sakrament pokuty i pojednania przynosi przebaczenie grzechów przez Boga, a także pojednanie z Kościołem (KKK 1440). U tych, którzy przyjmują sakrament pokuty z sercem skruszonym i z duchowym nastawieniem, nastają spokój sumienia i pogoda ducha (KKK 1468). Wprowadzenie pastoralne Przygotowanie dzieci do sakramentu pokuty i pojednania oraz Eucharystii ma na celu doprowadzenie dziecka do świadomego i osobistego spotkania z kochającym i przebaczającym Chrystusem oraz zjednoczenia z Nim w Komunii Świętej. Celem formacji jest także głębsze wprowadzenie dziecka we wspólnotę Kościoła przez doświadczenie wspólnoty wiary i miłości we wspólnocie parafialnej. Przygotowanie oraz przeżywanie pierwszej spowiedzi i Komunii Świętej obejmuje następujące etapy: przygotowanie dalsze, które rozpoczyna się w okresie wczesnego dzieciństwa i polega na wychowaniu religijnym w rodzinie, regularnym uczestniczeniu w niedzielnej i świątecznej Mszy świętej, a następnie na uczęszczaniu na lekcje religii (katechezę) w szkole; przygotowanie bliższe polegające na udziale dziecka w nauczaniu religii (katechezie szkolnej) oraz w katechezie parafialnej przewidzianej na I i II klasę szkoły podstawowej, stanowiącej wprowadzenie do katechezy sakramentalnej; przygotowanie bezpośrednie dokonuje się w klasie III i polega w dalszym ciągu na udziale w nauczaniu religii (katechezie szkolnej) oraz w parafialnej katechezie sakramentalnej. Przygotowanie to powinno mieć przede wszystkim charakter duchowy zmierzający do zdobycia osobistego doświadczenia religijnego i włączenia się we wspólnotę wierzących. Istotą tego przygotowania jest pogłębienie wiary w realną obecność Jezusa w Komunii Świętej i wzbudzenie pragnienia jej przyjmowania. Po przyjęciu Pierwszej Komunii Świętej następuje roczny etap, którego celem jest pogłębienie mistagogiczne, czyli głębsze wprowadzenie w przeżywanie sakramentu pokuty i pojednania oraz Eucharystii. Odbywa się ono w klasie IV i jest zwieńczone przeżyciem rocznicy Pierwszej Komunii Świętej. Po przyjęciu tych sakramentów rodzice, duszpasterze i katecheci, a także rodzice chrzestni, rodzeństwo i dziadkowie powinni troszczyć się o pogłębianie życia sakramentalnego dzieci przez udział w niedzielnej Mszy świętej oraz regularnej spowiedzi (głównie praktykę pierwszych piątków miesiąca) i Komunii Świętej. W każdej parafii należy uroczyście obchodzić rocznicę Pierwszej Komunii Świętej jako uwielbienie i dziękczynienie za sakrament pokuty i pojednania oraz Komunię Świętą, co ma stanowić impuls do dalszego rozwoju i pogłębiania życia sakramentalnego. Po przyjęciu Pierwszej Komunii Świętej konieczne jest kontynuowanie formacji chrześcijańskiej poprzez systematyczne uczestnictwo w lekcjach religii i pogłębianie znajomości wiary katolickiej. Pogłębianiu więzi z Chrystusem zapoczątkowanej w dniu Pierwszej Komunii Świętej służy również stała, pozasakramentalna i systematyczna katecheza parafialna dzieci. Nie może ona powtarzać treści i metod nauczania religii w szkole, ale skupiać się na pogłębianiu osobistej wiary i przynależności do Kościoła. W celu głębszej formacji chrześcijańskiej warto zaprosić dzieci do włączenia się w grupy parafialne działające przy parafii, takie jak np.: Eucharystyczny Ruch Młodych, Oaza Dzieci Bożych, Dziewczęca Służba Maryjna, Papieskie Dzieła Misyjne, służba liturgiczna, czy schola muzyczna. Przygotowanie dzieci do sakramentu pokuty i pojednania oraz Eucharystii powinno odbywać się w ścisłej współpracy duszpasterzy i katechetów z rodzicami. Za najważniejsze zadania rodziców w tym przygotowaniu należ uznać: wspólną modlitwę rodziców z dzieckiem i za dziecko, systematyczne uczestnictwo wraz z dzieckiem w niedzielnej i świątecznej Mszy świętej, kierowanie się w życiu codziennym zasadami Dekalogu, rozmowy z dzieckiem na tematy podejmowane podczas katechez, pomoc w opanowaniu podstawowych modlitw i zrozumieniu niezbędnych treści związanych z sakramentem pokuty i Eucharystii, pomoc dziecku w rozwoju moralnym, codzienne świadectwo życia z wiary, wychowywanie do życia w prawdzie i miłości. Wskazania organizacyjne Przyjęcie Pierwszej Komunii Świętej odbywa się na zakończenie III klasy szkoły podstawowej, tj. około 10. roku życia dziecka. Jednocześnie należy szanować lokalne tradycje tzw. wczesnej Komunii Świętej. Szczegółowe regulacje w tej sprawie wydaje biskup diecezjalny. W takim wypadku główną rolę w przygotowaniu dzieci do sakramentu pokuty i pojednania oraz Eucharystii pełnią rodzice, którzy powinni pozostawać w ścisłej współpracy z katechetą i duszpasterzem miejsca zamieszkania dziecka. Uprzywilejowanym środowiskiem przygotowania bezpośredniego do sakramentu pokuty i pojednania oraz Eucharystii jest parafia zamieszkania dziecka, a nie parafia, na terenie której znajduje się szkoła. W uzasadnionych sytuacjach przystąpienie do tych sakramentów jest możliwe poza parafią zamieszkania na podstawie zaświadczenia o odbyciu stosownego przygotowania. Niezbędne ustalenia w tym względzie należy poczynić jak najszybciej po rozpoczęciu przygotowania. Warunkiem rozpoczęcia przygotowania dzieci do tych sakramentów jest złożenie przez rodziców (opiekunów) deklaracji uczestnictwa w przygotowaniu do sakramentu pokuty i pojednania oraz Eucharystii. Formularz deklaracji przygotowuje parafia, a powinien on zawierać niezbędne dane osobowe oraz zasady związane z przygotowaniem zarówno dzieci, jak i ich rodziców. Ważną sprawą jest, by przy zgłoszeniu dziecka proboszcz przeprowadził duszpasterską rozmowę z jego rodzicami. Wraz z deklaracją rodzice (opiekunowie) składają świadectwo chrztu świętego dziecka, jeśli było ono ochrzczone poza parafią, w której ma przyjąć pierwszą Komunię Świętą. Koniecznym warunkiem uczestnictwa w parafialnym przygotowaniu do Pierwszej Spowiedzi i Komunii Świętej jest uczęszczanie na lekcje religii w szkole. Odpowiedzialni za formację parafialną powinni się zatem upewnić, że ten warunek został spełniony. Katecheza parafialna przygotowująca do sakramentu pokuty i pojednania oraz Eucharystii powinna mieć charakter duchowy. Dziecko powinno systematycznie uczestniczyć w niedzielnej Mszy świętej oraz nabożeństwach związanych z rokiem liturgicznym (różaniec, Droga Krzyżowa, nabożeństwa majowe itp.) oraz w spotkaniach tematycznych. Minimalna liczba spotkań, jakie powinny odbywać się podczas katechezy parafialnej stanowiącej przygotowanie do tych sakramentów powinna wynosić – zgodnie z Programem nauczania religii z 2018 roku – 24 (w każdej klasie po 8 spotkań). W przypadku szczególnych okoliczności, jak np. wiek dziecka, niepełnosprawności, trudności rozwojowe, zaniedbanie wychowawcze itp., katecheta oraz duszpasterz winni roztropnie i indywidualnie potraktować sprawę jego przygotowania. Należy unikać formalizmu i rygoryzmu duszpasterskiego. W sytuacji, gdy dziecko mieszka z rodzicami za granicą, a rodzice wyrażają wolę, aby przyjęło ono pierwszą Komunię Świętą w Polsce, rodzice wraz z dzieckiem powinni: zgłosić się do parafii za granicą, do której przynależą, z prośbą o przygotowanie ich dziecka do pierwszej spowiedzi i Komunii Świętej z zaznaczeniem, że te sakramenty zostaną przyjęte w Polsce. Po zakończonym przygotowaniu proboszcz (bądź rektor misji) sporządza dokument poświadczający przygotowanie i gotowość dziecka do przyjęcia tych sakramentów, który należy przedstawić w parafii w Polsce. zgłosić się do parafii w Polsce, najlepiej w roku szkolnym poprzedzającym rok, w którym odbędzie się pierwsza Komunia Święta, w celu zapisania dziecka, z zaznaczeniem, że przygotowanie dziecka będzie miało miejsce za granicą. odnośnie do szczegółów związanych z uroczystością Pierwszej Komunii Świętej należy dostosować się do zasad i warunków ustalonych w parafii udzielania sakramentów. Jeżeli przygotowanie dziecka nie jest możliwe w parafii za granicą, jego warunki i zasady określa proboszcz parafii, w której ma nastąpić przyjęcie sakramentów. Przy podejmowaniu decyzji o przystąpieniu dziecka do pierwszej spowiedzi i Komunii Świętej proboszcz: zasięga opinii prowadzących przygotowanie w parafii i w szkole, bierze pod uwagę systematyczny udział w katechezie parafialnej, szkolnej oraz uczestnictwa w niedzielnej Mszy świętej i innych nabożeństwach. Najważniejsze kryteria dotyczące dyspozycji rodziców i dziecka do przyjęcia Pierwszej Komunii Świętej są następujące: dziecko jest ochrzczone i czynnie należy do wspólnoty Kościoła katolickiego. W przypadku, gdy dziecko nie jest jeszcze ochrzczone, należy udzielić mu tego sakramentu po uprzednim przygotowaniu, wiara w obecność Pana Jezusa w Komunii Świętej, osobiste pragnienie przyjmowania Pana Jezusa w Komunii Świętej, rozeznanie co do istoty grzechów oraz cnót chrześcijańskich, pragnienie uzyskania przebaczenia swoich grzechów i osiągania chrześcijańskich cnót, przystąpienie do sakramentalnej spowiedzi. Dniem Pierwszej Komunii Świętej ma być zasadniczo niedziela, pamiątka dnia zmartwychwstania Chrystusa, najstarszy i pierwszy dzień świąteczny Kościoła, podstawa i rdzeń całego roku liturgicznego (Konstytucja o Liturgii, 106). Niewłaściwą praktyką jest organizowanie Pierwszej Komunii Świętej w Wielki Czwartek czy w Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa. W praktyce duszpasterskiej należy zachęcać dzieci i rodziców do uczestnictwa w nabożeństwach tzw. Białego Tygodnia, bądź też innych dobrych praktykach wypracowanych w diecezji, (np. Białe Niedziele), w których – z natury rzeczy – teksty modlitw i homilii, jak też cała atmosfera tych spotkań, mają pogłębiać i umacniać duchowe owoce rozpoczętego życia eucharystycznego. W parafii powinna znajdować się specjalna księga, w której zapisuje się imiona i nazwiska dzieci przystępujących do Pierwszej Komunii Świętej. Warto upowszechniać praktykę ujednoliconego stroju dla dzieci pierwszokomunijnych. Powinien on odpowiadać powadze uroczystości, aby nie koncentrować uwagi na ubiorze. Nie może on tworzyć dyskomfortu wśród dzieci i rodziców. Uznając zwyczaj obdarowywania dzieci prezentami, należy jak najwcześniej uświadamiać im istotę Komunii Świętej, źródło prawdziwej radości, jakim jest przyjęcie Pana Jezusa. Należy dołożyć starań, by kwestie materialne nie przysłoniły wartości duchowych oraz istoty przeżywanej uroczystości. Przyjęcia z okazji Pierwszej Komunii Świętej powinny być poprzedzone i zakończone wspólną modlitwą. Powinny one odbywać się bez alkoholu. Rodzice i chrzestni powinni zaangażować się w liturgię Mszy świętej, podczas której udzielana jest Pierwsza Komunia Święta. Ze względu na znaczenie Słowa Bożego dobrą praktyką jest odczytywanie tekstów liturgii słowa przez przedstawicieli rodziców. Dzieciom natomiast można powierzać inne funkcje, jak np. śpiew czy procesja z darami. W sytuacji, gdy rodzice nie mogą wraz z dziećmi przystąpić do Komunii Świętej, należy kierować się roztropnością duszpasterską. Warto podjąć wobec nich duszpasterskie towarzyszenie w takich okolicznościach wspólnego życia. Wskazania dotyczące treści Celem spotkań w klasach pierwszej i drugiej jest przede wszystkim ukazanie piękna chrześcijaństwa, pogłębienie najważniejszych prawd wiary oraz położenie akcentu na modlitwę i liturgię jako dziękczynienie Bogu za zbawcze wydarzenia. Dzieci powinny zapoznać się także z wystrojem kościoła oraz pieśniami w różnych okresach liturgicznych. W trzeciej klasie należy skoncentrować się bezpośrednio na sakramentach pokuty i pojednania oraz Eucharystii. Należy omówić istotę tych sakramentów, obrzędy oraz ich znaczenie egzystencjalne. Jest to także czas na omówienie szczegółowych zagadnień dotyczących przebiegu dnia pierwszej spowiedzi i Komunii Świętej. Po przyjęciu Pierwszej Komunii Świętej należy umożliwić dzieciom i ich rodzicom przeżycie tzw. Białego Tygodnia, bądź kilka tzw. Białych Niedziel. Warto zaprosić dzieci i rodziców na spotkanie o charakterze dziękczynnym za dar spowiedzi i Komunii Świętej, które mogłoby odbyć się np. w czerwcu oraz motywującym do dalszych systematycznych spotkań z Chrystusem i wspólnotą Kościoła. Cenną praktyką jest organizowanie po Pierwszej Komunii Świętej pielgrzymek do miejsc świętych. Podczas spotkań w klasie czwartej, których − zgodnie z Programem nauczania religii − powinno być również osiem, należy wdrażać dzieci do praktykowania pierwszych piątków miesiąca, a także do regularnego przystępowania do spowiedzi i Komunii Świętej. Pod koniec klasy IV należy przeprowadzić spotkanie przygotowujące do rocznicy Pierwszej Komunii Świętej. Wskazania dotyczące form i metod W przygotowaniu dziecka do sakramentu pokuty i pojednania oraz Eucharystii bardzo ważny jest aspekt przeżyciowy, dlatego podczas spotkań powinna panować atmosfera pełna życzliwości i radości. Każde spotkanie formacyjne w parafii powinno składać się z dwóch części. Pierwsza z nich w ciekawy i angażujący sposób powinna przypominać wskazane wyżej treści, a druga dawać możliwość ich przeżycia przez modlitwę, zaangażowanie w liturgię, śpiew itp. Powinno to służyć doświadczeniu wspólnoty wiary i modlitwy. Spotkania dla dzieci powinny odbywać się w małych grupach formacyjnych. Liczba uczestników nie powinna przekraczać 12 osób. Spotkania w grupach mogą prowadzić kapłani, osoby konsekrowane, katecheci świeccy lub animatorzy ruchów i stowarzyszeń katolickich. Osoby te powinny posiadać predyspozycje do pracy z dziećmi. Wśród metod nauczania katechetycznego nie może zabraknąć memoryzacji, bowiem katecheza jest częścią tej „pamięci” Kościoła, która zachowuje wśród nas żywą obecność Chrystusa. Przedmiotem zapamiętywania winny być formuły modlitewne oraz syntetyczne ujęcia formuł wiary. Należy jednak pamiętać, że memoryzacja, która jest ważna i potrzebna, powinna mieć miejsce przede wszystkim w szkole i nie może wyprzeć innych metod katechezy (Por. Polskie Dyrektorium Katechetyczne, 26). W przygotowaniu parafialnym do sakramentu pokuty i pojednania oraz Eucharystii chodzi nie tylko o przekaz wiedzy, ale przede wszystkim o doświadczenie przez dzieci osobistej relacji z Bogiem, a także o udział w radosnej wspólnocie wierzących. Dla katechezy parafialnej odpowiednie są metody aktywizujące, a zwłaszcza przeżyciowe, biblijne i liturgiczne ze szczególnym uwzględnieniem celebracji pokutnych według „Obrzędów sakramentów pokuty”. W trakcie przygotowania do sakramentu pokuty i pojednania oraz Eucharystii warto przygotować tematyczne celebracje Słowa Bożego lub Mszę świętą w małych grupach zgodnie z zaleceniami „Dyrektorium o Mszach świętych z udziałem dzieci”. Formacja rodziców W przygotowaniu do sakramentu pokuty i pojednania oraz Eucharystii konieczne jest objęcie formacją rodziców dzieci pierwszokomunijnych. Dobrym rozwiązaniem jest organizowanie regularnych spotkań dla rodziców równolegle do spotkań przeznaczonych dla dzieci. Szczególną troską należy otoczyć rodziców pozostających w związkach niesakramentalnych, ukazując im ważne miejsce we wspólnocie Kościoła i zachęcając ich do zaangażowania w jego życie. Treściami formacji rodziców powinny być prawdy wiary, liturgia, zasady moralne i modlitwa, a także religijne wychowanie dzieci ze szczególnym uwzględnieniem zjawisk zachodzących we współczesnym świecie. Szczegółowe treści spotkań dla rodziców zawarte są w Programie nauczania religii. Wskazane jest, aby spotkania z rodzicami odbywały się w formie warsztatów i celebracji sprzyjających zaangażowaniu uczestników. Zaczerpnięte z godz. Nasze zapisy godz. Święcimy Różańce – przynosimy przez siebie zakupione różańce (kolor i miejsce zakupu obojętne) Uwaga – godz. (po różańcu) Spotkanie Rodziców – przeniesione na późniejszy termin. godz. „Pukamy do nieba” – odwołany godz. Święcimy medaliki – przynosimy przez siebie zakupione medaliki – być może odwołany zależy od rozwoju pandemii – szczegóły w ogłoszeniach parafialnych godz. Święcimy książeczki – zostaną zakupione jednakowe przez Parafię – zależy od rozwoju pandemii – szczegóły w ogłoszeniach parafialnych Wszystkie sakramenty Nowego Przymierza wymagają przygotowania od człowieka, który pragnie przyjąć je godnie, ale jedne więcej, drugie mniej. Bo innego rodzaju przygotowania trzeba do przyjęcia sakramentu chrztu, innego - do ostatniego namaszczenia, innego jeszcze przed spowiedzią, bo wymaga szczególnej uwagi i wyznania grzechów. Jeszcze staranniejsze przygotowanie powinno poprzedzać przystąpienie do Najświętszego Sakramentu Ołtarza, gdyż jako największy z sakramentów, wymaga od przyjmującego lepszej dyspozycji... Komunia święta poza Mszą świętą Komunia święta łączy się ściśle z Ofiarą eucharystyczną. Najlepiej przystępować do niej podczas Mszy św. Kiedy jednak przyjmuje się Komunię świętą poza Mszą św. można, przygotowując się do niej, i trwając na dziękczynieniu, korzystać z podanych modlitw. "Godność tego sakramentu domaga się należytego przygotowania. Najodpowiedniejszym przygotowaniem do Komunii św. jest czynne uczestnictwo we Mszy św. (...) Po przyjęciu Eucharystii należy również przez pewien czas trwać na modlitwie, aby uwielbić obecnego w nas Pana i dziękować Bogu za Jego Najświętszy Dar. (Synod Krakowski, Eucharystia źródłem i szczytem życia chrześcijańskiego, 7) Spis modlitw przed Komunią świętą Modlitwy z liturgii mszalnej Modlitwa Tomasza z Akwinu przed Komunią świętą Przygotowanie do Komunii świętej Modlitwa przed Komunią świętą Modlitwa świętego Ambrożego Modlitwa przed Komunią Duchową Dziękczynienie przed Komunią świętą Modlitwy z liturgii mszalnej Panie Jezu Chryste, Synu Boga żywego, który z woli Ojca za współdziałaniem Ducha Świętego, przez śmierć swoją dałeś życie światu, wybaw mnie przez to Najświętsze Ciało i Krew Twoją od wszelkich nieprawości moich i od wszelkiego zła. Spraw także, abym zawsze zachowywał Twoje przykazania, i nie dozwól mi nigdy odłączyć się od Ciebie. Niech przyjęcie Ciała i Krwi Twojej, Panie Jezu Chryste, nie ściągnie na mnie wyroku potępienia, lecz dzięki Twemu miłosierdziu niech mnie chroni oraz skutecznie leczy moją duszę i ciało. Modlitwa Tomasza z Akwinu przed Komunią świętą Wiekuisty i wszechmocny Boże, przychodzę do Sakramentu Twego jednorodzonego Syna, mego Pana Jezusa Chrystusa, jako chory do lekarza, jako nieczysty do źródła miłosierdzia, jako ślepy do światła jasności wiecznej, jako ubogi do Pana nieba i ziemi, jako nagi - do Króla chwały. Błagam więc, Panie, przez Twą nieskończoną dobroć i miłosierdzie, racz uleczyć mą chorobę, oczyścić mnie z tego brudu, oświecić mą ślepotę, wzbogacić mnie w mym ubóstwie i okryć moją nagość, abym w ten sposób przygotowany mógł przyjąć Chleb aniołów, Króla królów, Pana panów z tak wielkim szacunkiem i bojaźnią, z taką skruchą i prawdziwą miłością, z taką wiarą i czystością, i z taką pokorą, i tak dobrym postanowieniem, jakich wymaga zbawienie mej duszy. Daj, Panie, abym przyjął nie tylko Sakrament, lecz także moc i łaskę z niego płynącą. Najmiłościwszy Ojcze, udziel mi tej łaski, abym zasłużył na oglądanie w życiu przyszłym, bez zasłony, Syna Twego, którego chcę teraz w tym życiu przyjąć utajonego. Który z Tobą żyje i króluje na wieki wieków. Przygotowanie do Komunii świętej Wszechmogący, wieczny Boże, oto zbliżam się do przenajświętszych tajemnic Jednorodzonego Twego Syna, Pana naszego, Jezusa Chrystusa; Zbliżam się do nich jak chory do lekarza życia, jak nieczysty do źródła miłosierdzia, jak ślepy do światła wiecznej jasności, jak ubogi i nędzny do Pana nieba i ziemi. Błagam Cię, byś w nieskończonej szczodrobliwości Twojej łaskawie uleczył moją słabość, obmył moją szpetotę, rozświetlił moje mroki, wzbogacił moje ubóstwo, okrył nagość, abym przyjął Chleb Aniołów, Króla nad królami i Pana nad panami z taką czystością i wiarą, z takim zamiarem i intencją, jak tego wymaga zbawienie mojej duszy. Spraw łaskawie, bym przyjął nie tylko znak zewnętrzny sakramentu Ciała i Krwi Pańskiej, lecz istotę i całą moc tego sakramentu. Najłaskawszy Boże, daj mi tak przyjąć Ciało Jednorodzonego Syna Twojego, Pana naszego, Jezusa Chrystusa, które wziął z Maryi Dziewicy, abym mógł być wcielony w Jego Ciało mistyczne i zaliczony między Jego członki. Ojcze najmilszy, pozwól mi wiecznie wpatrywać się bez zasłony w oblicze umiłowanego Syna Twojego, którego teraz w czasie ziemskiej wędrówki pragnę przyjąć pod postacią Chleba. Amen. * * * Panie Jezu Chryste, przyjęcie Ciała Twego, które ja niegodny ośmielam się spożyć, niech mi nie wyjdzie na sąd i potępienie, ale z miłościwej dobroci Twojej niech będzie dla mnie ochroną duszy i ciała oraz skutecznym lekarstwem na życie wieczne. Który żyjesz i królujesz z Bogiem Ojcem w jedności Ducha Świętego, Bóg przez wszystkie wieki wieków. Amen. Akt wiary Panie Jezu Chryste, Boże i Zbawicielu mój, wierzę mocno, iż w Przenajświętszym Sakramencie, który mam przyjmować, jest prawdziwe Ciało, Krew, Dusza i Bóstwo Twoje pod postaciami chleba: a wierzę w to, jak i w inne artykuły wiary świętej, bo sam to objawiłeś i do wierzenia podałeś. Kłaniam się Tobie jako najwyższemu Panu mojemu i jako Stwórcę mojego całym sercem wyznaję i czczę. Dziękuję Ci, o Boże mój, za wszystkie dobrodziejstwa Twoje, a osobliwie za ustanowienie tego Najświętszego Sakramentu, za co niech Cię wszyscy Święci i stworzenia Twoje chwalą i błogosławią na wieki. Akt nadziei Mam nadzieję w dobroci i miłosierdziu Twoim, że dawszy mi siebie* samego dasz mi też odpuszczenie wszystkich grzechów moich, łaskę Twoją i wiekuistą chwałę, o którą Cię przez zasługi Twoje, mękę, krew i śmierć Twoją jak najpokorniej upraszam. Akt miłości Miłuję Cię, o Boże mój, z całego, serca i z całej duszy mojej. Żałuję, żem Cię Boga mojego, nieskończoną dobroć, kiedykolwiek obraził. Brzydzę się grzechami moimi. Mam stateczną wolę więcej ich nie popełniać za pomocą łaski Twojej świętej, o którą pokornie proszę. Wyznaję, o Boże mój, niegodność moją, dlatego skruszonym sercem wzdycham do Ciebie, Pana i Boga mojego. Boże, bądź miłościw mnie grzesznemu. Niech będzie pochwalony Przenajświętszy Sakrament teraz i na wieki wieków. Amen. Jezu cichy i pokornego Serca, uczyń serce moje według Serca swego. Słodkie Serce Jezusa, proszę najgoręcej : spraw, niech Cię kocham, kocham coraz więcej. Słodkie Serce Jezusa, bądź moją miłością - Słodkie Serce Maryi, bądź moim zbawieniem. Najsłodszy Jezu nie bądź mi sędzią, ale Zbawicielem! Panie, nie jestem godzien abyś wszedł do przybytku serca mego, ale rzeknij tylko słowo, a będzie zbawiona dusza moja. Ciało Pana naszego, Jezusa Chrystusa, niechaj strzeże duszy mojej na żywot wieczny. Amen. Modlitwa przed Komunią świętą Panie Jezu Chryste, któryś rzekł Apostołom swoim: pokój zostawiam wam, pokój mój daję wam, nie patrz na grzechy moje, lecz na wiarę Kościoła Twego. Racz go według swej woli obdarzyć pokojem i zjednoczyć, który żyjesz i królujesz, Bóg po wszystkie wieki wieków. Amen.* * * Panie Jezu Chryste, Synu Boża żywego, któryś z woli Ojca, za sprawą Ducha Św. przez śmierć swoją świat ożywił, wybaw mnie przez to Najświętsze Ciało i Krew swoją od wszelkiego złego: spraw, ażebym zawsze wypełniał przykazania Twoje i nie dopuść, abym kiedykolwiek odłączył się od Ciebie. Który z tymże Bogiem Ojcem i Duchem Świętym żyjesz i królujesz Bóg na wieki wieków. Amen.* * * Przyjęcie Ciała Twojego, Panie Jezu Chryste, które ja niegodny odważam się pożywać, niechaj mi nie będzie na sąd i potępienie, lecz według Twego miłosierdzia niech mi się stanie obroną i lekarstwem duszy i ciała mego. Który żyjesz i królujesz z Bogiem Ojcem w jedności Ducha Świętego, Bóg po wszystkie wieki wieków. Amen. * * * Spraw, Panie Jezu, by święte Twoje tajemnice zapaliły nas Boską Twą żarliwością, abyśmy przejęci słodyczą najświętszego Serca Twego nauczyli się gardzić rzeczami ziemskimi, a umiłowali niebieskie. Który żyjesz i królujesz z Bogiem Ojcem i Duchem Świętym, Bóg na wieki wieków. Amen. * * * O mój Boże, jedyny mój Zbawicielu, któryś rzekł: "Pójdźcie do Mnie wszyscy, którzy pracujecie i jesteście obciążeni", oto przychodzę do Ciebie, o jedyny mój Lekarzu, przyjdź, przyjdź do mnie i ulecz mnie! Przychodzę do Ciebie, o jedyny mój Pasterzu, przyjdź do mnie, strzeż mnie i prowadź mię! Przychodzę do Ciebie, o jedyne moje Dobro..., przyjdź do mnie i wzbogać mnie! Przychodzę do Ciebie, o jedyny mój Oblubieńcze, przyjdź do mnie, abym mógł połączyć się z Tobą. O Jezu mój, bądź mi Zbawicielem! Amen. * * * Uwielbiam Cię i dzięki składam, mój Zbawicielu i Panie, Jezu Chryste, za wszystkie Twoje dobrodziejstwa, a zwłaszcza za tajemnicę twego świętego Wcielenia, za Twe święte narodzenie, za Twe obrzezanie, za ofiarowanie w świątyni, za ucieczkę do Egiptu, za post i kuszenie, za trudy Twych wędrówek, za głoszenie kazań, za prześladowanie ze strony świata, za ból i cierpienia Twojej tak bardzo ciężkiej męki i za wszystko, co na tym świecie zrobiłeś i wycierpiałeś dla mnie, a jeszcze bardziej za miłość, z jaką to znosiłeś - miłość bez porównania większą od cierpienia. A przede wszystkim dziękuję Ci za to, że raczysz posadzić przy Twym stole tak nędznego i podłego grzesznika i uczynić go uczestnikiem Twego Bóstwa i nieskończonych skarbów wysłużonych Twoją męką. Boże mój i Zbawicielu, czymże Ci odpłacę za ten nowy dowód miłosierdzia, za to, że raczysz zniżyć niebo Twej wielkości i zstąpić do bagna naszej podłości? Kim Ty jesteś, a kim my, ażebyś Ty, Panie wielkiego majestatu, zechciał zstąpić do naszych lepianek? Niebo jest Twoją stolicą, ziemia jest podnóżkiem stóp Twoich (Iz 66,1), a chwała majestatu wszystko napełnia. Jakże więc chcesz, Panie, spoczywać w tak nędznych szopach? Czy to możliwe, mówi Salomon, że Bóg zamieszka z ludźmi na ziemi? Jeśli niebiosa i niebiosa niebios z całym swym ogromem nie wystarczą, aby Cię pomieścić, jakże wystarczy ten maleńki domek, który Ci wybudowałem (l Krl 8,27)? O, cóż to za wielki cud, że Ten, który zasiada na cherubinach (Dn 3,55), i stamtąd spogląda w otchłanie - zstępuje, aby spocząć w tej otchłani i w niej umieścić tron dla swego majestatu. Zbyt małą rzeczą wydało Ci się wysłać aniołów, aby nas strzegli (Ps 90,11), ale Ty sam, Pan aniołów (Hbr 1,6), zechciałeś przyjść do nas, wstąpić do naszych dusz i ciał, i tam własnymi rękami robić wszystko dla przywrócenia nam zdrowia (Mt 18,11). Tam odwiedzasz chorych, dodajesz sil słabym, podnosisz upadłych, pocieszasz smutnych, zachęcasz tych, co stracili ufność, nauczasz nieumiejących, prostujesz drogi wykolejonych, karmisz głodnych i rozpalasz letnich w ogniu Swej miłości. Na koniec Ty sam jesteś Tym, który leczy wszystkie nasze choroby, i to nie czyimiś rękami, ale własnymi, nie innym lekarstwem, jak swoim Ciałem i Krwią. O, dobry Pasterzu! Jak wiernie spełniłeś obietnicę, daną przez Proroka, który mówił: "Ja będę pasł moje owce i dam im spokojny sen, zagubioną odszukam, zabłąkaną sprowadzę do zagrody, dodam sił słabej, a tłustą i mocną będę ochraniał" (Ez 34,15-16). Ale któż będzie godzien tych łask i tego nadzwyczajnego zjednoczenia? Na ziemi ani w niebie nikt nie ma tak wysokiej godności ani zasług, żeby same z siebie na to wystarczyły. Twoje miłosierdzie. Panie, do tego nas uzdolnią, a Twoja łaska czyni nas godnymi dostąpienia tak wielkiego dobra. A ponieważ bez niej nikt nie jest godny, niechże ona, o mój Boże, towarzyszy mi, łączy mnie z Tobą, sprawi, żebym stal się uczestnikiem tej tajemnicy i wdzięczny za tak nieocenione dobrodziejstwo. Niech Twoja łaska uzupełni moje braki, niech Twoje miłosierdzie wybaczy moje grzechy, niech Twój duch przygotuje mą duszę, Twoje zasługi niech wzbogacą moje ubóstwo, a Twoja cenna Krew niech zmyje wszystkie brudy mego życia, abym mógł godnie przyjąć Sakrament Twego Najświętszego Ciała. Cieszę się, Boże mój, gdy przypomnę sobie ów wielki cud, jaki się stał za sprawą ciała zmarłego proroka Elizeusza: zmartwychwstał inny zmarły, którego zbójcy ukryli w grobie proroka (2 Krl 13,21). Jeśli taką moc miało nieżywe ciało proroka, ileż więcej może żywe Ciało Pana proroków? Nie masz władzy mniejszej niż Twój prorok, Panie, moja dusza nie jest żywsza niż tamto ciało i nie mniejszą moc ma to dotknięcie niż tamto. Dlaczegóż więc nie miałbym doznać takiego samego dobrodziejstwa? Dlaczegóż ciało poczęte w grzechu miałoby sprawiać większy cud niż Ciało poczęte z Ducha Świętego? Dlaczego miałoby być bardziej uczczone ciało sługi niż Ciało Pana? Dlaczego Twoje święte Ciało nie mogłoby wskrzeszać dusz, które do Ciebie przychodzą, skoro tamto ciało wskrzesiło ciało dotykające się go? Ponieważ zaś tamten człowiek, nie starając się o życie, za sprawą świętego ciała otrzymał to, czego nie szukał, niechże spodoba się Twemu nieskończonemu miłosierdziu, abym ja, skoro szukam życia za pośrednictwem godnego uwielbienia Sakramentu, został za jego sprawą wskrzeszony tak, abym nie żył już dla siebie, tylko dla Ciebie. O dobry Jezu, błagam Cię z pokorą, abyś zechciał ze względu na Twą niezmierzoną miłość, która Ci kazała wcielić się, cierpieć i umrzeć za mnie, oczyścić mnie ze wszystkich grzechów i przyozdobić Twymi cnotami i zasługami, a nadto dać łaskę, abym przyjął ten Sakrament z taką pokorą i szacunkiem, z taką bojaźnią i drżeniem, z takim żalem za grzechy i postanowieniem poprawy, i z taką miłością, jakiej godna jest ta wzniosła Tajemnica. Daj mi także czystość intencji, abym przyjął ten Sakrament na chwałę Twego świętego Imienia, jako ratunek na wszystkie moje słabości i potrzeby, abym mógł bronić się przed wrogiem tą bronią, abym wzrastał w życiu duchowym z pomocą tego Pokarmu, abym stał się jednym z Tobą z pomocą tego Sakramentu miłości, abym ofiarował Ci tę Tajemnicę dla zbawienia wszystkich wiernych, żywych i umarłych, żeby wszyscy doznali pomocy za sprawą tego Sakramentu, ustanowionego dla zbawienia wszystkich. Który żyjesz i królujesz. Amen. Modlitwa świętego Ambrożego Dobry Panie, Jezu Chryste, nie polegając wcale na własnych zasługach, lecz ufając Twojemu miłosierdziu i dobroci ze drżeniem i bojaźnią przystępuję do stołu najsłodszej uczty Twojej. Skalałem bowiem serce i ciało licznymi grzechami, nie strzegłem pilnie myśli i języka, - źle używałem zdolności ducha i ciała, których mi użyczyłeś, abym Ci je oddał pomnożone pracą dla Twojej chwały, nadużywałem wiele darów Twoich, mało panowałem nad mymi zachceniami, popełniłem wiele niesprawiedliwości. - O dobry Boże i Panie straszliwego majestatu, ja nędzarz strwożony i uciśniony uciekam się do Ciebie, źródła miłosierdzia, spieszę do Ciebie pragnąc uzdrowienia, chronię się pod Twoją opiekę, a ponieważ nie mogę znieść sprawiedliwości Sędziego, wzdycham do miłosierdzia Zbawiciela. Tobie, Panie, pokazuję moje rany, przed Tobą odkrywam to, co mnie zawstydza... na widok licznych i wielkich grzechów moich ogarnia mnie trwoga, ale ufam miłosierdziu Twemu, które nie ma granic. Wejrzyj więc na mnie oczyma miłosierdzia Swego, Panie Jezu Chryste, Królu wieczny, któryś jest Bogiem i człowiekiem, ukrzyżowanym za człowieka. Wysłuchaj mnie, bo Tobie zaufałem, zmiłuj się nade mną pełnym nędzy i grzechu, bo nigdy nie dopuścisz, aby wyschło źródło Twojego miłosierdzia. Witaj, ofiaro zbawienia, złożona na krzyżu za mnie i za cały rodzaj ludzki. Witaj, szlachetna i kosztowna Krwi wypływająca z ran ukrzyżowanego Zbawcy mojego Jezusa Chrystusa i obmywająca grzechy całego świata. Wspomnij, Panie, na swoje stworzenie, które odkupiłeś Swoją Krwią. Żałuję, że zgrzeszyłem i pragnę się poprawić. Najsłodszy Ojcze, odpuść mi wszystkie nieprawości i grzechy moje, abym oczyszczony na duszy i na ciele mógł godnie przyjąć Najświętszy Sakrament. Spraw, niech to przyjęcie Ciała i Krwi Twojej, które ja niegodny ośmielam się spożyć, przyniesie mi odpuszczenie grzechów i oczyści mnie całkowicie z win, oddali ode mnie zdrożne myśli, odrodzi we mnie dobre uczucia, pomoże mi spełniać dobre uczynki i niech stanie się bezpieczną obroną duszy i ciała przeciw zasadzkom moich nieprzyjaciół Amen. Modlitwa przed Komunią Duchową papieża Franciszka Kładę się u Twych stóp, o mój Jezu, i ofiarowuję Ci moje skruszone serce, uniżone w swojej nicości i Twojej świętej obecności. Adoruję Cię w sakramencie Twej miłości, niewysłowionej Eucharystii. Pragnę przyjąć Ciebie w tym ubogim przybytku, jaki oferuje Ci mój umysł. Czekając na radość z sakramentalnej komunii, pragnę przyjąć Cię w duchu. Przyjdź do mnie, O mój Jezu, kiedy ja, ze swojej strony, przychodzę do Ciebie! Niech Twoja miłość ogarnie moje całe jestestwo w życiu i śmierci. Wierzę w Ciebie, Tobie ufam, Ciebie miłuję. Amen. Papież Franciszek Dziękczynienie przed Komunią świętą Zjednoczenie z Chrystusem ma trwać nie tyko w czasie modlitwy po Komunii, lecz "winno się rozciągać na całe życie chrześcijańskie tak, ażeby chrześcijanie ustawicznie kontemplując w świetle wiary przyjęty dar, prowadzili życie codzienne pod kierownictwem Ducha Świętego w dziękczynieniu i przynosili obfitsze owoce miłości" (EM 38). Mając udział w ciele i krwi Chrystusa, przemieniamy się w Tego, którego pożywamy. Mając udział w ciele i krwi Chrystusa, przemieniamy się w Tego, którego pożywamy. - św. Leon I Wielki Nie możemy oddzielić naszego życia od Eucharystii. Ludzie pytają nas: „Skąd siostry czerpią radość i moc do czynienia tego wszystkiego, co czynią?”. Otrzymujemy to wszystko od Chrystusa obecnego w Eucharystii. Dlatego Eucharystia jest w centrum naszego życia... Bez Jezusa nie byłabym zdolna przeżyć ani jednego dnia, ani nawet jednej godziny swojego życia. Matka Teresa z KalkutyNie możemy oddzielić naszego życia od Eucharystii. Ludzie pytają nas: „Skąd siostry czerpią radość i moc do czynienia tego wszystkiego, co czynią?”. Otrzymujemy to wszystko od Chrystusa obecnego w Eucharystii. Dlatego Eucharystia jest w centrum naszego życia... Bez Jezusa nie byłabym zdolna przeżyć ani jednego dnia, ani nawet jednej godziny swojego życia. - Matka Teresa z Kalkuty Używajcie dwóch duchowych skrzydeł, to jest, pobożności maryjnej i pobożności eucharystycznej. Na tych dwóch skrzydłach szybko podniesiecie się do nieba. św. Jan BoskoUżywajcie dwóch duchowych skrzydeł, to jest, pobożności maryjnej i pobożności eucharystycznej. Na tych dwóch skrzydłach szybko podniesiecie się do nieba. - św. Jan Bosko Gdyby ludzie znali wartość Eucharystii, służby porządkowe musiałyby kierować ruchem u wejścia do kościołów. św. Teresa z LisieuxGdyby ludzie znali wartość Eucharystii, służby porządkowe musiałyby kierować ruchem u wejścia do kościołów. - św. Teresa z Lisieux Tylko ten może brać udział w Eucharystii, kto wierzy, że prawdą jest, czego uczymy, kto także został zanurzony w wodzie odradzającej i przynoszącej odpuszczenie grzechów, i żyje tak, jak nauczał Chrystus. św. JustynTylko ten może brać udział w Eucharystii, kto wierzy, że prawdą jest, czego uczymy, kto także został zanurzony w wodzie odradzającej i przynoszącej odpuszczenie grzechów, i żyje tak, jak nauczał Chrystus. - św. Justyn Wielkim nieszczęściem jest zaniedbywanie tego Bożego posiłku na pustyni życia. To tak, jakby ktoś umierał z gło­du obok suto zastawionego stołu. św. Jan Maria VianneyWielkim nieszczęściem jest zaniedbywanie tego Bożego posiłku na pustyni życia. To tak, jakby ktoś umierał z gło­du obok suto zastawionego stołu. - św. Jan Maria Vianney To, co uobecniamy w sakramencie jest Ciałem zrodzonym z Dziewicy Maryi. Ciało Chrystusa w sakramencie jest rzeczywiście tym samym Ciałem, które zostało ukrzyżowane i pogrzebane. Sakrament ten jest więc sakramentem Jego Ciała. św. AmbrożyTo, co uobecniamy w sakramencie jest Ciałem zrodzonym z Dziewicy Maryi. Ciało Chrystusa w sakramencie jest rzeczywiście tym samym Ciałem, które zostało ukrzyżowane i pogrzebane. Sakrament ten jest więc sakramentem Jego Ciała. - św. Ambroży Każdy potrzebuje Komunii: dobrzy, aby pozostali dobrymi, i źli, aby stali się dobrymi. św. Jan BoskoKażdy potrzebuje Komunii: dobrzy, aby pozostali dobrymi, i źli, aby stali się dobrymi. - św. Jan Bosko Daleko od tabernakulum każde dzieło opiera się na piasku, każdy najpiękniejszy entuzjazm miłosierdzia wysycha i gaśnie. św. Pius XDaleko od tabernakulum każde dzieło opiera się na piasku, każdy najpiękniejszy entuzjazm miłosierdzia wysycha i gaśnie. - św. Pius X Pan przyznaje nam wszystko to, o co we Mszy świętej Go poprosimy, a nawet więcej, bo daje nam to, o co nawet nie myślimy prosić, a co nam jest potrzebne. św. GirolamoPan przyznaje nam wszystko to, o co we Mszy świętej Go poprosimy, a nawet więcej, bo daje nam to, o co nawet nie myślimy prosić, a co nam jest potrzebne. - św. Girolamo Załaduj więcej Niezapomnianym spotkaniem z Panem Jezusem jest bez wątpienia Pierwsza Komunia Święta – dzień, który wspomina się jako jeden z najpiękniejszych w życiu. Jan Paweł II Niezapomnianym spotkaniem z Panem Jezusem jest bez wątpienia Pierwsza Komunia Święta – dzień, który wspomina się jako jeden z najpiękniejszych w życiu. - Jan Paweł II Ktoś powie, że nie przyjmuje Komunii świętej ponieważ jestem oziębły w miłości. A dlaczego chcesz oddalić się od ognia, skoro jesteś oziębły. Im bardziej ktoś jest chory, tym bardziej potrzebuje lekarza. św. Alfons Maria LiguoriKtoś powie, że nie przyjmuje Komunii świętej ponieważ jestem oziębły w miłości. A dlaczego chcesz oddalić się od ognia, skoro jesteś oziębły. Im bardziej ktoś jest chory, tym bardziej potrzebuje lekarza. - św. Alfons Maria Liguori Kiedy spożywamy Eucharystię, dzieje się coś odwrotnego niż zwykle. Jedząc inny chleb przyswajasz go i po części za każdym razem chleb zmienia się w ciebie. Natomiast ten drugi Chleb jest silniejszy niż ty. Nie będziesz więc w stanie przemienić go, za to on przemieni ciebie: za każdym razem będziesz w części tym, czym jest ten Chleb. św. Augustyn Kiedy spożywamy Eucharystię, dzieje się coś odwrotnego niż zwykle. Jedząc inny chleb przyswajasz go i po części za każdym razem chleb zmienia się w ciebie. Natomiast ten drugi Chleb jest silniejszy niż ty. Nie będziesz więc w stanie przemienić go, za to on przemieni ciebie: za każdym razem będziesz w części tym, czym jest ten Chleb. - św. Augustyn Chrystus sam jest codziennym chlebem, który zasiany w Dziewicy, wyrosły w ciele, ukształtowany w męce, wypieczony w piecu grobu, przechowywany w Kościele, przynoszony na ołtarze, codziennie udziela wiernym owego niebieskiego pokarmu. św. Piotr ChryzologChrystus sam jest codziennym chlebem, który zasiany w Dziewicy, wyrosły w ciele, ukształtowany w męce, wypieczony w piecu grobu, przechowywany w Kościele, przynoszony na ołtarze, codziennie udziela wiernym owego niebieskiego pokarmu. - św. Piotr Chryzolog Póki nie jesteśmy pewni, że nasze sumienie jest obciążone ciężką winą nie należy zaprzestawać przyjmowania Komunii świętej. św. Ojciec PioPóki nie jesteśmy pewni, że nasze sumienie jest obciążone ciężką winą nie należy zaprzestawać przyjmowania Komunii świętej. - św. Ojciec Pio Kiedy zaś Pan przyjdzie do mnie w Komunii Świętej, wolno mi Go spytać: „Czego pragniesz Panie, ode mnie?”. Potem zabiorę się do tego, co po cichej rozmowie z Nim ujrzę jako najbliższy obowiązek. św. Edyta SteinKiedy zaś Pan przyjdzie do mnie w Komunii Świętej, wolno mi Go spytać: „Czego pragniesz Panie, ode mnie?”. Potem zabiorę się do tego, co po cichej rozmowie z Nim ujrzę jako najbliższy obowiązek. - św. Edyta Stein Niezwykły to stół, przy którym sam gospodarz staje się pokarmem. Nikt siebie nie daje za pokarm; czyni tak jedynie Chrystus Pan. Zrozumieli męczennicy, co spożywali i pili, skoro odpłacili tym samym. św. AugustynNiezwykły to stół, przy którym sam gospodarz staje się pokarmem. Nikt siebie nie daje za pokarm; czyni tak jedynie Chrystus Pan. Zrozumieli męczennicy, co spożywali i pili, skoro odpłacili tym samym. - św. Augustyn Komunia święta duchowa czasem takie same łaski daje jak sakramentalna. św. Maksymilian Maria KolbeKomunia święta duchowa czasem takie same łaski daje jak sakramentalna. - św. Maksymilian Maria Kolbe Jeżeli ktoś znajduje się z dala od ołtarza, pozbawia się Bożego chleba. św. Ignacy AntiocheńskiJeżeli ktoś znajduje się z dala od ołtarza, pozbawia się Bożego chleba. - św. Ignacy Antiocheński Eucharystia jest nam dana po to, abyśmy się stali jednym ciałem i jedną krwią z Chrystusem. św. Cyryl JerozolimskiEucharystia jest nam dana po to, abyśmy się stali jednym ciałem i jedną krwią z Chrystusem. - św. Cyryl Jerozolimski

psalm na 1 komunię świętą